«كوير ، كسي را كه يك بار گرفتار افسونش شده باشد هرگز رها نخواهد كرد.»
بمنظور برآورد ميزان روانآب از روشهاي متفاوتي ميتوان سود جست كه معروفترين آنها روش كرو نامبر است. در بيشتر حالات ميزان رواناب حاصل بصورت تخميني بوده و مقدار رطوبت خاك (بخصوص در لايه سطحي) كه نقش مهمي در شروع رواناب دارد كمتر لحاظ ميشود. بهمين دليل احساس مي شود كه بايد در مقادير كرونامبر با توجه به شرايط كشور اصلاحاتي بوجود آورد.
هم گامی جشن فرهنگ و طبیعت بر تمامی دوستداران محیط زیست مبارکباد
درويشي از اين دنياي مجازي خواسته كه از تجربههاي مشابه و فضيلتهاي ظاهراً ناچيز بنويسند كه ميتواند زندگي را زيباتر و ايمنتر و پوياتر سازد. اين حكايت ذهن من را به سالها دور هنگامي كه 4 يا 5 ساله بودم برد.
تحقيقات در هر زمينهاي ركن اصلي تفكر و پيشرفت يك جامعه است بدين لحاظ است كه بودجه تحقيقاتي كشورهاي توسعه يافته حدود 3 تا 5/2 درصد سهم توليد ناخالص ملي است و نتيجه پژوهشهای آنها به چشم برهم زدني به زندگی شهروندان چنين سرزمينهاي وارد مي شود. اين در حاليست كه اين ميزان (بودجه تحقيقات، از سهم توليد ناخالص ملي) در سال 84 در کشور عزیزمان حدود 60 تا 65 صدم درصد بوده است و همين عامل موجب شده تا محققان ما نتوانند به آرزوهاي خويش دست يابند و عملكردها پايين باشد.
ببخشيد من دير رسيدم سفر كاري بودم. مي بينم داد همه بر آسمان بلند شده كه چرا سيرك ايتاليايي به همت والاي سازمان حفاظت محيط زيست در پارك پرديسان شروع بكار كرده است. من تعجب مي كنم از اين وبلاگهاي محيط زيستي كه چرا مسئله به اين خوبي را كه در راستاي اهداف عاليه درآمد از محيط زيست است را به باد انتقاد گرفته اند.
آيا دوستان عزيز نميدانند كه اگر اين سيرك نبود برخي از متخصصين محيط زيست كشور(مثل خود من) به دليل مشغله كاري هرگز نميتوانستند از اين نزديكتر قيافه تمساح، ببر ، شير آفريقايي و.... را ببينند و با آن آشنا شوند (هديه بليط رايگان پذيرفته ميشود). چرا نمي گذاريد رفتارشناسي وحوش در طبيعت كه يك كار پژوهشي مهم براي احيائ زیستگاهاست و به دليل نبود امكانات مالی معوق مانده با استفاده از همين حيوانات موجود در سيرك انجام گيرد. مطمئن هستم كه نتايج اين پژوهش كمك بزرگي براي اهداف آموزشي اكوپارك پرديسان خواهد بود. علاوه برآن ياد خواهيم گرفت كه چطور از تمساح پوزه كوتاه ايراني(گاندو) ، يوز ايراني، پلنگ بزرگ زاگرس، خرس سياه و .... پول درآوريم و از محيط طبیعت پردیسان به عنوان یكی از پاركهاي آموزشی، پژوهشی و تفرجی سازمان حفاظت محیط زیست بهره ببريم و تخمه بشکنیم.
گذشته از اينها، هر روز در كل كشور از كوچك و بزرگ گرفته اگر به گربهاي، كلاغي ، خري ... برخورد كنيم با سنگ و چوب به دنبالش ميافتيم و حالا بزن كي نزن و طوري رفتار ميكنيم كه انگار پدركشتگي با آنها داريم . حالا دو تا حيوان را هم با شلاق وادار به رقص كردن نه تنها جرم نيست بلكه هنر هم هست اين همه سر وصدا كه ندارد ............ برو مجيدجان بذار كارمون را بكنيم.
اگر واقعا روش صيادي صنعتی چنين لطماتي را به بومسازگان دريايي ميزند و در هر بار برداشت ۷۳ دلفین و...از بین میروند پس بايد هر روز مردمان سراسر گيتي شاهد چنين مرگ هاي دسته جمعي دلفين ها و ديگر موجودات دريايي در ساحل باشند و مطمئنا در اين ارتباط اخبار آن به دست ما ميرسيد پس این استدلال نامعقول به نظر میرسد. با این حساب باید نسل اينگونه دلفينها و بسيار ديگر موجودات ، پس از گذشت چند سال از شروع صيد صنعتي ازبين رفته و دیگر یافت نمی شدند. پس موضوع دیگری است.
«اكنون زمان آن فرا رسيده كه برنامهريزانِ توسعهي ملي، با آگاهي لازم نسبت به آنچه عميقاً سرنوشت بشريت و آيندگان را به مخاطره افكنده، طرحها و سياستهاي اساسي كشور را بر محور و اولويت حفظ محيطزيست، منابعطبيعي و سلامت عمومي جامعه قرار دهند.»
معصومه ابتکار
سرانجام به 15 اكتبر 2007 رسيديم؛ روزي كه به قول فرداد دولتشاهي عزيز: «مثل هيچ روزي نيست.» و به تعبير دوست هميشه همراهم: «ميتواند شكوهمندترين رستاخيز سبز در دنياي مجازي» لقب بگيرد.
احساس خوبي را دارم تجربه ميكنم، اينكه غريب نيستم و نهتنها نفس گرم محمد، هومن، ديدهبان گرامي محيط زيست وطن، فرداد، سپهر، مرد خاكي، عليرضا، ماندانا، محمدرضا، عمار، بامداد، سيامك، ناصر، صفورا، مجتبی، مهدي و ... را پشت سر خويش حس ميكنم، بلكه به آيندهي روشن وطن؛ وطني كه فرزنداني عاشق طبيعت را از دامن چنين پدر و مادرهاي فرزانه و هوشمندي پرورش داده و خواهد داد، ايمان دارم و ميدانم كه «اروند»هاي امروز و فرداي اين سرزمين اهورايي به نيكي و شايستگي ميتوانند راه بزرگاني چون فرجالله محمودي، علي خليلي، اسماعيل رهبر، كامبيز بهرامسلطاني و ... محمّد خسروشاهي را طي كنند.
دوستان عزيز من!
نبايد از خاطر ببريم كه به قول درويش: «محيطی که در آن زيست میکنيم، منبعی است کمياب که نشاط، تفريح و شادی را در بخش مصرف عرضه میکند. دليل برخورداری محيط زيست از صفت «کميابی» را بايد در کيفيت منحصر به فرد و درجهي خلوص تمامی منابع موجود در آن دانست. آب و هوای پاک، چشماندازهای ناهمتا، آبشارهای ديدنی، گردشگاههای طبيعی، طنينهای شنيداری هوشرُبا و ... در شمارِ کالاهای زيستمحيطی جای میگيرند که منبع اصلی تأمين و عرضهي نشاط، شادابی و آرامش موجودات زنده، به ويژه انسان محسوب شده و کيفيت برخورداری از آنها، شناسهای است که عيارِ رفاه جامعه را نشان داده و محک میزند.»
و 23 مهرماه 86، ميتواند همان روز بزرگي باشد كه بسياري از وبلاگنويسان فرهيختهي جهان، فارغ از مرزبنديهاي مرسوم نشان خواهند داد كه تا چه اندازه به حفظ اين عيار فيروزهاي و ناب زندگي، به طبيعت هوشربا، با تمام اهالي كوچك و بزرگش عشق ميورزند و حرمت مينهند.
از پروردگار مهربان ميخواهم كه هرگز نگذارد، قارچهاي غربت فضاي سبز و زنده و دوستداشتني وبلاگستان محيط زيستي را به دشنام و عداوت و عيبجويي و مچگيري آلوده كند و چشمان آن معدود افرادي را كه جز عيب و نفرت و كينه در وبلاگهايشان نقش نميبندد، به نور عشق، محبت و بخشش روشن سازد و ياد بگيرند: هر از چندگاهي ميشود در ستايش كارها و نوشتههاي خوب هم سخن گفت و مطلب نوشت و از بزرگنمايي آنچه كه لغزش ميپنداريم، به نام حفظ اصول و ملاحظات ملّي ياد نكنيم و آنقدر آسان، اعتبار و حرمت خود را به عنوان يك انسان سبزاندش و طبيعتدوست خدشهدار نسازيم.
اين رستاخيز سبز گواراي وجودتان باد
بیاید شما هم دعوت این ایرانی- آمريكايي اصفهانيتبار را لبيك گفته و در روز ۱۵ اكتبر ۲۰۰۷ (۲۳ مهرماه ۱۳۸۶) به بهانهي محيط زيست، يك پست از وبلاگ خود را به سبزانديشان سراسر عالم هديه دهید.
بنابر دعوت وبلاگ روز حرکت وبلاگها در روز بیست و سوم مهر ماه (پانزدهم اکتبر)، وبلاگنویسها از سراسر جهان دست به دست هم می دهند تا مسالهای مهم را مورد توجه همگان قرار بدهند. موضوع امسال این حرکت، محیط زیست است. هر وبلاگنویس به سبک خود و مرتبط با موضوعی که خودش انتخاب میکند، مطلبی در این مورد مینویسد. هدف ما این است که همه را برای رسیدن به آیندهای بهتر، وادار به صحبت کنیم.
در واقع او بدنبال اینست که وبلاگنویسها از هر ملیت و پیشزمینهای با نوشتن دربارهی موضوعات مختلف مرتبط با محیط زیست، به یکدیگر بپیوندند. اميد كه هموطنان عزيزم نيز هر چه بيشتر اين دعوت را جدي گرفته و در آن روز با قلم سبز خويش به استقبال طبيعت روند.
گفتني آنكه محمد درویش اعلام کرده فقط در طول يك هفته اخير (تا ۱۰ مهر) بيش از ۵۰۰ وبلاگ ديگر به جمع داوطلبين حمايت از حركت جمعي ۲۳مهرماه افزوده شده و اينك مخاطبين ۷۱۶۴ وبلاگ داوطلب به بيش از پنج ميليون نفر در سراسر جهان رسيده است. براي ديدن نام و نشان وبلاگهاي ثبت نام كرده - از جمله وبلاگنويسان ايراني - به اينجا مراجعه فرماييد.
خبرگزاري ميراث فرهنگي_ گردشگري_ گزارش کرده که يكي از دو قلاده يوزپلنگي كه بهمن ماه سال گذشته زندهگيري و گردنبد ردياب روي آن نصب شده بود؛ توسط پلنگ كشته شد.
هوشنگ ضيايي، مديرملي پروژه يوزپلنگ آسيايي ضمن بيان اين خبر افزود:« هنگام بررسيهاي ميداني مشخص شد يوزپلنگ مذكور به دليل كمبود طعمه به ارتفاعاتي رفته كه زيستگاه "كل"، "بز" و "پلنگ" است و پس از شكار يك راس بز در حالي كه مشغول خوردن آن بوده، موردحمله پلنگ قرار گرفته است. يوز حدود 10 متر فرار كرده ولي به علت وجود سنگهاي بزرگ و محدود بودن فضاي مناسب براي مانور يا فرار، پلنگ با گاز گرفتن و سوراخ كردن جمجمه باعث مرگ آن ميشود.»
نمیدانم باید از این خبر ناراحت شد یانه؟ انگار تمامی سازوکارهای طبیعت داره کمک میکنه که یوز از بین بره . به این مسئله میتوان از دو دید نگاه کرد یکی اینکه این تنازع بقاست و باید صورت بگیرد و دیگری اینکه دخالتهای انسان و نبود غذای کافی یوزپلنگ را مجبور کرده که به قلمرو پلنگ وارد شود. نظر شما چیه؟
