در گزارش شاخص عملكردي محيط زيست در سال 2006 ميلادي اعلام شده است كه ايران در مقايسه با سال 2004 در بين 133 كشور جهان در رتبه 53 بهبود وضعيت محيط زيست قرار گرفته است. درگزارش شاخص عملكردي محيط زيست، آمده است كه رتبه ايران در مقايسه با شاخص پايداري توسعه در سال 2004 ميلادي، از كشورهاي درحال توسعه مانند نيكاراگوئه، مكزيك، آفريقاي جنوبي، اندونزي، چين و هند كه شرايط اقتصادي مشابهي دارند، بهتر است.
شاخص عملكردي محيط زيست (2006 Environmental Performance Index )، يك شاخص جديد براي ارزيابي عملكرد زيست محيطي دولتهاست كه به صورت آزمايشي تهيه و در سال 2006 منتشر شده كه حاوي اطلاعات مهمي در خصوص رويكرد كشورهاي مختلف جهان در زمينه مسائل محيط زيست است و تفاوت اين شاخص با شاخص پايداري توسعه يا ESI در محدودتر بودن متغيرها و تاكيد بيشتر بر عملكرد در زمينههاي محيط زيست است.
اين گزارش كه توسط مراكز تحقيقاتي مجمع جهاني اقتصاد و كميسيون اروپا تدوين شده است و بر دو هدف اصلي حفاظت از محيط زيست از جمله كاهش فشارهاي زيستمحيطي بر سلامت انسانها و ارتقاي وضعيت زيست بومها و مديريت صحيح منابع طبيعي تاكيد دارد كه اين دو مؤلفه توسط 16 شاخص در 6 زمينه بهداشت محيط، كيفيت هوا، كيفيت منابع آب، كيفيت منابع طبيعي مولد، تنوعزيستي و زيستگاه و انرژي پايدار اندازهگيري ميشود.
طبق گزارش شاخص عملكرد محيط زيست در سال 2006 ميلادي در اين ردهبندي جهاني از ميان 133 كشور جهان اولين كشور زلاندنو، بعد به ترتيب سوئد و فنلاند، دوم و سوم شدند و كمترين امتيازها در اين زمينه متعلق به نيجر، چاد و موريتارني است.
