چرا بايد يك تصميم عجولانه اينچنين سازمان حفاظت محيط زيست را به چالش بكشد؟ ارايه دو ديدگاه درست برخلاف يكديگر در روزهاي گذشته از سوي سازمان حفاظت محيط زيست، دست اندركاران حوزه محيط زيست كشور را متعجب ساخت و سركار خانم دكتر جوادي را مجبور به عقب نشيني كرد.
درست هنگامیکه موافقت رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با تخریب پوزه های صخره ای دوطرف جاده دسترسي درون پارك ملي گلستان صادر شد از سوي ديگرگزارش هشداردهنده همان سازمان در خصوص پيامدهاي مخرب ناشي از احداث آزاد راه تهران- شمال ، نابخردانه بودن اين تصميم را نشان داد.
بنابر گزارش روزنامه اعتماد ملی، این درحالیست که بر اساس مصوبه هیات دولت در سال ۱۳۸۲ وزارت راه موظف شد این جاده را به منظور حفظ تنوع زیستی پارک ملی گلستان و پیشگیری از اثرات تخریبی بیشتر این منطقه منحصربفرد به بیرون از پارک منتقل کند. وجود و تعریض این راه خسارتهای جبران ناپذیری را به بدنه پارک وارد می کند.
براستي چرا اينگونه تصميمات شتابان؟ آيا مشاوران محترم سازمان حفاظت محيط زيست رهنمودهاي لازم را به رييس محترم ارايه ندادهاند و يا اينكه در پشت اين تصميم يك اراده ديگر وجود داشت. پذيرش اين موضوع كه كارشناسان خبره سازمان اين تصميم را تاييد كرده باشند سخت است و گناه را باید رییس بتنهایی بکشد.
تعريض اين راه موجب خواهد شد كه پيامدهاي منفي با شدت بيشتري بر پارك عمل نمايد. اينكار موجب پاكتراشي پوشش گياهي در قسمتهاي تعريض شده و پيراموني و فشردگي خاك ميشود كه موجبات روان آب بيشتر و نفوذپذيري كمتر بارش در سطحي به طول 22 كيلومتر را فراهم ميآورد.از سوي ديگر فرسايش پاشماني و آبراههاي خاك شدت بيشتري ميگيرد.
پاكتراشي گياهان سطحي موجب ازبين رفتن گياهان بومي(اندميك) پارك شده كه خلاف مقررات IUCCN است و چه بسا سبب فروپاشيدن زنجيرههاي غذايي خاص و روابط بين جانداران پارك شود.
شايد مهمترين مشكل زيست محيطي احداث و يا تعريض جاده مسئله انباشتهاي حاصل از تخريب خاك و سنگ بستر است. مواد حاصل از خاكبرداري بناچار بايد در مناطقي تخليه شوند. طبیعت این مواد طوریست که در اثر نيروي ثقل بخودي خود به داخل آبراههها و نقاط پستتر فرو ميريزند. اين امر مسببات برهم خوردن وضعيت آبشناسي (هيدرولوژيكي)منطقه را فراهم خواهد كرد. از اينگونه پيامدها ميتوان زياد برشمرد ولي…
بايد گفت كه "ذخیرگاههای زیست سپهر كشور تحت فشار هستند و واپسين نفسهاي خود را ميكشند. سركار خانم دکتر جوادي شما باید طلایه دار حفاظت از آنها باشید و چنان عرصه را بر دیگران تنگ کنید که به حداقل راضی شوندنه اینکه تيشه بر ريشه آن را تيزتر كنيد"
