بمنظور برآورد ميزان روانآب از روشهاي متفاوتي ميتوان سود جست كه معروفترين آنها روش كرو نامبر است. در بيشتر حالات ميزان رواناب حاصل بصورت تخميني بوده و مقدار رطوبت خاك (بخصوص در لايه سطحي) كه نقش مهمي در شروع رواناب دارد كمتر لحاظ ميشود. بهمين دليل احساس مي شود كه بايد در مقادير كرونامبر با توجه به شرايط كشور اصلاحاتي بوجود آورد.
يكي از روشهاي اندازه گيري روان آب استفاده از دستگاه شبيه ساز باران(باران ساز) است كه معمولا داراي انواع صحرايي و آزمايشگاهي است. دكتر حسن روحي پور استاد برجسته فرسايش خاك و عضو هيات علمي موسسه تحقيقات جنگلهاو مراتع يكي از متخصصين استفاده از اين دستگاه است.
معمولا دستگاه باران ساز صحرايي، شامل دوقسمت اساسي، پايه و طشت يا مخزن آب است. مخزن آب بر روي چهارپايه قرار گرفته و درون آن باندازه مشخص(برحسب ميليمتر) آب ريخته ميشود. زير طشت مذكور سوراخهايي به فاصله چند سانتيمتر وجود دارد كه قطرات آب همانند باران به سطحي مشخص ريخته ميشود. ميزان باران پاشيده شده از روي درجه درون طشتك كه برحسب ميليمتر است مشخص ميشود. چهارپايه دستگاه طوري طراحي شده كه طشت مذكور را توسط يك موتور الكتريكي به نوسان درميآورد تا پاشش قطرات يكنواخت صورت گيرد.
لازمست پس از انتقال دستگاه بارانساز در موقعيت مناسب ( از نظر شيب . حهت باد و ساير فاكتور هاي لازم ) دستگاه تنظيم شود تا مقدار آب خروجي از سوراخهاي طشتك مشخص باشد. با پر كردن مخزن دستگاه از آب ، مدت زمان ايجاد رواناب با فرمولهاي رياضي مربوطه محاسبه ميشود.
چون در اين آزمايش فرض برآنست كه مقدار ريزش باران بقدري باشد كه همواره از ميزان نفوذ آب در خاك كمتر بايد باشد تا روانآب حاصله در اثر اشباع لايه سطحي شروع به حركت كند بهمين دليل بايد ميزان رطوبت خاك قبل از شروع بارش اندازه گيري شود.
